گردشگری فرش

با وجود تحریم های اخیر و شرایط خاص کشور برای حمل و نقل و صادرات کالاهایی چون فرش، حضور گردشگران، می‌تواند زمینه ای برای معرفی آثاری هنری چون فرش و شناساندن آن به جهان باشد.

فرش ایرانی یعنی هنر دست‌های بانوی ایرانی بر قامت دار و چله، یعنی گره‌هایی با عشق و امید، یعنی جان‌بخشی به نخ‌ها با رنگ‌های طبیعی از انار و پوست گردو، فرش ایرانی یعنی باریکه نور از پنجره چوبی و طرحی زیبا از میراثی کهن، طرحی زیبا از فرهنگ ایران، حفظ میراث و افتخار ملی، حفظ اصالت و هنر.

اما این روزها حال این هنر-صنعت ایرانی چگونه است؟

پایگاه خبری تحلیلی صنعت فرش ایران (عصرفرش): اگر از جوانی که در حال تهیه جهیزیه است بپرسیم فرش دستبافت هم می‌خری؟ بی‌درنگ خواهد گفت نه!چون گران است! و ترجیح می‌دهد فرش ماشینی بخرد تا قیمتی پایین‌تر پرداخت کند.

اما چه چیزی باعث می‌شود که خانواده‌ها، زوج‌ها و جوان‌های دم بخت گمان کنند فرش دستبافت گران است؟

آیا برای جبران زحمت، خلاقیت و هنر زنجیره‌ای از هنرمندان، اعم از رنگرز، ریسنده، طراح، بافنده و... می‌توان بهایی قائل شد؟ در صورت داشتن نگاهی ریزبینانه تر، این اثر،حتی ارزان هم هست.

واقعیت این است که ازنظر کیفیت، زیبایی و دوام، فرش دستی با هیچ کف‌پوش مشابهی قابل‌مقایسه نیست.

خریدار هر نوع کف‌پوشی جز فرش دستبافت، باید بداند که اگر حتی پس از یک روز استفاده از آن قصد فروشش را داشته باشد ناچار است افت قیمت فراوانی را تحمل کند اما اگر پس از مدتی طولانی قصد فروش فرش دستبافت را داشته باشد بهایی بیشتر از روز نخست به او می‌پردازند.

صنعت فرش ایران شهرت جهانی دارد. باوجود رقبا، بازار فروش و صادرات آن به دلیل وجود بازارهای مشتاق فرش ایرانی ، توقف نداشته است، اما در بازه‌های زمانی خاص –چون دوران تحریم- صادرات آن روند نزولی داشته است. در حال حاضر نیز، به دلیل تحریم‌های ظالمانه امریکا، بازار خوبی چون امریکا را نیز ازدست‌داده‌ایم.

از طرفی، صادرات فرش دستباف ایران در پنج سال گذشته روند نزولی داشته و پایین بودن قیمت فرش کشورهای رقیب در مقایسه با فرش ایران و بازار سنجی دقیق دیگر کشورها، از عوامل رشد برخی از کشورها در بازارهای جهانی به شمار می‌رود.

ازآنجاکه صادرات فرش دستباف بالاترین منبع ارزی کشور پس از نفت است، نیازمند توجه بیشتر و همکاری مسئولین با خالقان این آثار است.

فرش دستباف به دلیل مرغوبیت، استفاده از رنگ‌های طبیعی و طراحی ویژه، بازاری گسترده و نسبتاً انحصاری داشته، اما با توجه به اینکه همواره در طول تاریخ، اقتصاد تک‌محصولی در هر کشوری، با شروع بحران‌ها آسیب‌پذیری خود را نشان می‌داده و باعث بروز آثار جبران‌ناپذیری شده است، عقلانی‌تر و خردمندانه‌تر آن است که ایران، در کنار نفت و فرش به فکر به فعل درآوردن بسیار از منابع بالقوه این سرزمین باشد.

«گردشگری» یکی از این منابع عظیم ثروت است که ارزآوری چشمگیری داشته و کمک به رونق آن می‌تواند ایران را بیش‌ازپیش ثروتمند کرده و راهی هموار به‌سوی ارتباط با جهان بسازد.

ایران درزمینهٔ گردشگری، ظرفیت فوق‌العاده‌ای داشته و با توجه به پتانسیل‌هایش، نیاز به ایجاد ظرفیت ندارد، از طرفی، مشتری و جامعه هدف داشته و نیاز به تبلیغ ندارد و در کنار تمام این عوامل، این صنعت با اشتغال‌زایی بالا و زودبازده بودنش، باعث رونق در کسب و کار و رفع سایه رخوت بر اقتصاد کشور خواهد شد.

باوجود تحریم‌های اخیر و شرایط خاص کشور برای حمل‌ونقل و صادرات کالاهایی چون فرش، لازم است به‌تمامی ابعاد و پتانسیل‌های ایران که می‌تواند منبع غنی درآمدزایی و پویایی اقتصادی برای کشور باشد، توجه شود، چراکه حضور گردشگران، خود می‌تواند زمینه‌ای برای معرفی آثاری هنری چون فرش و شناساندن آن به جهان باشد.

خبرنگار: حوریه شیوا

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
6 + 3 =