فرش دستباف

گلتاج رضایی بافنده ی فرش در کرمانشاه خطاب به سرکار خانم دستپاک می گوید: خانم دستپاک گرامی! برگزاری نمایشگاه های فرش دردی از ما بافندگان فرش دوا نمی کند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی صنعت فرش ایران(عصر فرش)، در گفتگو ی خبرنگار عصر فرش با خانم گلتاج رضایی، بافنده و کارآفرین فرش در کرمانشاه، وی با طرح بسیای از مشکلات بافندگی و عدم توجه مسئولین به حال و روز بافندگان فرش، گفت: گلتاج رضایی ۵۲ ساله متولد کرمانشاه هستم که از زمان کودکی با کمک مادرم فرش بافتم و تا به حال هم به این حرفه مشغول هستم. فرشبافی درخانواده من موروثی است . من شیفته ی فرش هستم و از سال ۱۳۸۹ به طورحرفه ای شروع به بافندگی کردم. در طول این سالها به دلیل فعالیت بسیار از سلامت جسمانی محروم شده ام و از ناحیه ی گردن و کمر و پا به طور جدی آسیب دیده ام.  پاهایم به دلیل جابه جایی متعدد دارهای قالی سنگین، به حدی صدمه دیده اند که باید جراحی شوند و امیدی به بهبود کامل نیست و برای چشمهایم به دلیل دید ضعیف از دو عینک دور و نزدیک استفاده می کنم.

وی در ادامه از مشکلات بیمه ی قالی بافی سخن به میان آورد و گفت: بیمه ی بازنشستگی ندارم، سلامتی ندارم و حتی سرمایه هم ندارم. در شهر من خرید وفروش فرش دست عده ای خاص و دلال هست که فرش را زیرقیمت می خرند، به گونه ای که حتی پول نخ و نقشه ای هم که خریده ایم پرداخت نمی شود. باید مکان یا شخصی اختصاص داده شود که فرش را به طور مستقیم از بافنده خریداری کند . نمایشگاه به درد امثال من بافنده نمی خورد. هزینه پرداخت می کنیم . از سلامت جسممان مایه می گذاریم، اما بهره ای نمی بریم و فروش نداریم.

وی در گفتگو با خبرنگار عصر فرش، بیان کرد: من یک کارآفرینم که تمام عمرم پشت دار قالی نشستم و بدون هیچ پشتوانه و امیدی فعالیت می کنم و همانطورکه گفتم بازار فرش دستباف دست عده ای خاص است که از آب گل آلود ماهی می گیرند. تعدادی فرش داشتم که از سر اجبار به کلاهبرداری به یک سوم قیمت فروختم اما پول آن را هم پرداخت نکرد و متواری شد. به اتحادیه ی فرش کرمانشاه شکایت بردم اما کاری برای من نکردند. به تعزیرات کرمانشاه شکایت کردم و آنها هم کاری از پیش نبردند و به ناچار شکایت به دادگستری کرمانشاه بردم و با پیگیری بسیار موفق به گرفتن حکم جلب سیار متهم شدم. باز هم چه فایده که او متواری است. ۴ سال پیش فرش هایی را به این فرد فروختم که مبلغش الان  دیگرهیچ ارزشی ندارد و هیچ کس پاسخگو نیست .

این هنرمند و استادکار ماهر کرمانشاهی عنوان کرد: اوایل کار تابلوفرش می بافتم اما فروش نمی رفت و بازار تابلو فرش اشباع شد. سپس شروع به بافت فرشهای زیرپایی رج شمار با تراکم بالا، کردم. پس از آن هم فرشهای زیرپایی دست ریس با رنگ گیاهی را بافتم که میگفتند فروش خوبی دارد اما برای ما چنین نبود. نخ هایی را هم که رنگ آن ها را در بازار پیدا نمی کردم خودم درخانه با مشقت بسیار رنگ میزدم اما دریغ ازفروش.

در پایان گفتگو، خانم رضایی با لحنی بغض آلود و تمنا گونه خطاب به خانم دستپاک؛ رئیس مرکز ملی فرش، افزود: سرکار خانم دستپاک گرامی! برگزاری این نمایشگاه ها دردی از من و امثال من دوا نمی کند.  دردی از من که چهارسال سابقه ی پرداخت بیمه دارم و به دلیل کم توانی مالی چند روز دیرتر مراجعه به پرداخت کردم و متوجه شدم که بیمه ام قطع شده و هیچ نوع بیمه ای ،حتی بیمه ی زنان خانه دار هم من را تحت پوشش قرار نمی دهد، دوا نمی کند. به من که عمری استاد بافندگی بوده ام و شاگردان بسیاری زیر دستان هنرمندم بافنده شدند ، می گویند که "سنت بالاست و نمی توانیم بیمه ات کنیم.هیچ کس به بافندگان فرش توجه ندارد."باز هم می گویم : باید مکان یا شخصی اختصاص داده شود که فرش را به طور مستقیم از بافنده خریداری کند.

حال چه کسی پاسخگوست و کدام ارگان به مشکلات من و امثال من رسیدگی می کند؟

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 3 =